মই তোমাক সপোনত বাৰু কিয় দেখো?

সকলো সময়তে তোমাৰ কথাকে কিয় বাৰু ভাবি থাকো?

জানো আজিকালি একো কামতে মন নবহে কিয়!

কেৱল যেন তোমাৰ কথাকে ভাবি থাকিম!

তুমিও বাৰু কেতিয়াবা এনে অনুভব কৰানে?

কেতিয়াবা তুমিও মোক সপোনত দেখানে?

তোমাৰ লগত কথা পাতিলেই মই যেন

জীৱনৰ সকলো সুখ অনুভব কৰো!

মই যেন অনবৰতে তোমাৰ লগত কথাকে পাতি থাকিম!

তোমাৰো বাৰু মোৰ লগত কথা পাতি ভাল লাগেনে?

তোমাৰ প্ৰতিছবি মনলৈ আহিলেই

মই বাৰু কিয় সকলো পাহৰি যাওঁ?

মই যেন তোমাতেই হেৰাই যাব বিছাৰো!

তোমাক চাই থাকিলেই মই যেন

মই যেন সকলোকে পাহৰি যাম!

তুমি সছাঁকৈ কোৱাছোন,

মোৰ বাৰু কিয় এনে হয়?

মই বাৰু তোমাৰ প্ৰেমত পৰিছো নেকি?

জীৱনটো যেন একোটা দীঘল অকোৱা পকোৱা পথ!

সেই পথেৰেই মই আগুৱাই গৈ আছো,

অকলশৰে, সংগীবিহীনে|

আৰম্ভনিতে বেয়া লগা নাছিল|

নতুন কিবাকিবি দেখাৰ হেপাহ,

নতুন ঠাই চোৱাৰ হেপাহ,

নতুন কিবাকিবি পোৱাৰ আশা!

কিন্তু এতিয়া দেখোন লাহে লাহে আমনি লাগিছে!

একেই পথ, একেই বাটৰ কাষৰ গছ-গছনি,

সকলো একেই দেখোন!

কোনো নতুনত্ব নাই!

অতিক্ৰম কৰিবলৈও বহুদূৰ আছে|

ক্লান্ত মই হোৱা নাই,

কিন্তু আমনিহে লাগিছে|

অকলে অকলে আৰু কিমানদূৰ আগুৱাই যাম!

তথাপিও গৈ আছো,

যাবতো লাগিবই...........

তুমি আহিবা বুলি মই ৰৈ আছিলো,

কিন্তু ৰৈ ৰৈ দেখোন মোৰ এতিয়া আমনি লাগিছে !

ভাবিছিলো তুমি আহিলে আগুৱাই যাম|

তোমাৰ দেখোন কোনো দেখা-দেখিয়েই নাই!

কিমান সময় হ'ল বাৰু তোমালৈ অপেক্ষা কৰি থকা !

এক প'ল!

দুই প'ল!

মাহ!

বছৰ!

যুগ!.........

এনেকৈয়ে সময়বোৰ পাৰ হৈ গৈ আছে,

মই অপেক্ষা কৰি আছো আৰু তুমি অহা নাই|

তুমি নাহিবাই নেকি বাৰু?

মই তোমাক কথা এটা ক'ম বুলি ভাবিছো!

তুমি বাৰু বেয়া পাবা নেকি?

নাই নালাগে থাকক দিয়া,

তুমি বেয়া পাবা |

আচলতে ক'বলৈ বহু কথাই থাকে,

কিন্তু কি জানা

সাহস নহয় |

তুমি চাগৈ ভাবিছা

মই এটা ভিৰু !

কিন্তু আচলতে কথাটো তেনে নহয়,

তেতিয়াহ'লে তুমি সুধিবা চাগৈ

যদি মই ভিৰু নহয়েই তেন্তে সাহস নাই কিয়!

তোমাৰ এই প্ৰশ্নতোৰ কোনো উত্তৰ মোৰ হাতত নাই,

ভয় লাগে যদিহে তুমি মোক বেয়া পাই যোৱা!

সেয়েহে কথাতো নকওঁ দিয়া

এনেকৈয়ে থাকক

দিনবোৰ এনেকৈয়ে সপোনৰ মাজতেই পাৰ হৈ যাওক |